Güz

 

Gökte kara bulutlar göç ediyor,

Soğuk rüzgârlar toprağı yalayıp geçiyor.

Ev titrer, kılıcını sürükleyip,

Kışır kışır gelen kışın nefesi “ah” dese.

Yaz yeşilliğinin rengi kaçmış,

Soğuklardan, ormanların donduğunu

Görüp, içimi sıkıntı basar,

Yaprakların, yere düşüp solduğunu.

Yerde gençlik görkemi kalmıyor,

Yüzü yakan, soğuk rüzgârlar okşuyor.

Bozkır sakin, gökte karartı,

Güneş bu yüzden görünmüyor.

Bazen rüzgâr günü kurutur,

Yeri - göğü mosmor soğutur.

Yazın gördüğü tüm rahatlıkları âlem,

Bir süre için, yaza kadar unutur.

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer