Isemsez

***

Geçiyor diye günler, üzülme–

Seven Hakk’ın günü çok.

Mal bitmez, başa talih konsa,

Görkemleşiyoruz, değişip;

Mal bitip, talih gitse,

Horlanıp, aşağılanıp,

Gidersin kötülenip.

Halkın saygı gösterirse,

Taşarsın dolup,

Yurduna bozgunluk gelse,

Azar başın kirlenip.

 

***

Kemiği tam yarattı,

Uzuvlarımızı donatıp.

On iki bölüm yarattı,

‘’Konuş!’’– diye emredip,

Şakıyan kızıl dil verip,

Bilim yolunu gösterdi,

Kalsın diye dürüst kulluk;

Bir zorluk çıkarıp basıldı

Yüreğim, içim sızlayıp

İyilik yap, dile!

Kötülüğü yok et!

Şeytana fırsat verip,

Gücü elden kaybetmeyelim!

Geçip gider herkes –

Biz de bundan eksik mi özgürlük?!

Değerimiz düşüyor,

Her gün bir kuruş!

Altın verip bakıra–

Başımız kel kaldı;

Arık mal gibi yorulduk.

Adil işe sabrımız yok,

Kini bastırarak denkledik,

Tamam olunca bin kuruş,

Neler yapardık elbet,

Emekleyip yürümesek.

Boşta gezen adam çok,

Tüyü bitmemişin canına kıyan.

 

* * *

‘’Dünyada adam çoğaldı,

Talihi yaver gidip, mal bakan.

Yığdığı malı kimsiye bırakmadan,

Hiç kimse yok götüren;

Ecel gelse bir saat,

Beklemeye zaman yok bir dakika bile!

Saadeti, devlet rahatlığını

Görmemiş gibi olup da,

Kaç resul, nebiler

Rahim yolunu hak gören;

Ölümün acı şerbeti

Onlara da gelip ulaşmış.

Ebedî kalmaz hiçbir can,

Hüneri ne yerde ne samada,

Eflatun da geçti cihandan -

Ölüme defalarca karşı dursa da!

 

* * *

Gönlümüz - anasız kuzu,

Yurtsuz yerde uyumuş;

Nefis denen şey kahrolsun,

Nice insanı ağlatmış.

Hannas adlı bir melun,

Yer almış yüreklerde.

Dünya denen bir bela,

Tutmuş sertçe bilekten;

Tutuklu da kaldı bu aziz can,

Çıkamadan Aral’dan,

Nefsim dilek diliyordur,

Dünyada gerekenden,

Zengin olup, giysi giymek için,

Pahalı ve ipekten;

Canım dilek diliyor

Dünyada gerekenden

Hiç fayda yok bu işten -

Hüda’ya kulum, demekten.

Düşkün olup gittik biz -

Bu zorunluluk neden?

Tenim oldu yaralı,

Kurtulmuyor başım beladan.

 

* * *

Düşüncem çok benim...

Kötülükler kahrolsun, ey!

Seni gören - bendim!

Ey başım! Gördüklerimi yazdım -

Gönlümden gitmedin!

Ey karnım! Yediğini yazdım -

Açlığa zulüm etmedin!

Ey dilim! Söylediğini yazdım.

Yalan söz söylemedin!

Namahrem bilip,

Ey gözüm! Benden ayrılmadın.

Haram tutmadan yaşamaya,

Ey elim! Bana yardım ettin.

Kötü yolda yürümeye,

Ey ayağım! Sen de izin vermedin.

Birçok belaya bulaşıp,

Ey canım! Sen de gitmişsin.

İşimin iyi gittiği yok-

Ey ömrüm! Boşa geçmişsin!

İçim! Sen de karasın-

Kul hakkını çok yedin!

Bütün kemikler birleşip,

Yalnız başı kapladın.

Ortada kaldı yalnız baş,

Varlığın oldu inciltmek.

Sarıp kabartıp durdurdun-

Bu idi yalnızlık kafesin.

Yalnız başımı azdırıp.

Günahlı kılıp, azdırıp,

Bitti mi alacağın öcün?!

Fakir kişiyi gürüyoruz:

Giymiş lapti, giysi;

Yoksullukla hayat geçirmiş,

Dilenci fakir geçiyor.

Parıldatıp gözlerini;

Herkes ibret alsın diye,

Sözün aslını anlatıyorum.

 

 

* * *

Kulak verin şuna da:

Hüda’m ferman verdi

Karındaki çocuğa;

Şöyle dilek diliyor

Yalvarıp çocuk Allah’a –

Burası benim için rahat,

Çıkmayayım diye dünyaya.

Dünyadaki suretleri

Meraklandırıp gösterir

Çocukların gözüne.

Görünce ilginç şeyleri,

İlgisiz kalır mı çocuklar? –

Her şeyi görüp beğenerek,

Kanıp çıkıyor bozkıra.

Anasının karnından

Böyle dünyaya geliyor.

Kim bilir iyiliğe mi gidecek?!

 

* * *

Zengin olsan, bindiğin atı,

Altın ile nalla!

Fakir olup, hiç olsan,

Yük taşırsın,

İnek ile danaya!

Çırpınsan da başka yapacak işin yok.

Rast gelirsin belaya;

Başkasının yapsan tüm işini,

Uğrarsın iftiraya –

 

* * *

Gel, yiğitler, çalışın,

Ticaretin helalinden:

Senin de ruhun

Müslüman olarak yaratılmış.

Zorluk çekersin

Kıyamet günü haramdan!

Sayılı günler fani dünyada –

Birbirinize ikram edip geçin:

Kendini koru yalandan –

Boş söz söyleyen çok.

Minnetini bundan alamam –

Mevsimsiz dönüp gitmek yok

Bir kere doğduktan sonra anadan,

Fırsat denen meydana.

Âlimleri çevirmişler,

Bilginleri tartmışlar,

Yükleri ağır bir hayli,

Geçip gitti bugün de,

Yaptığın iş çok azdır.

Kimseden fayda görmezsin,

Herkese çaldığın iftiradan,

Değişip duran bu zamanda!

Hesabını insan yapmayan,

Nerede varsa kötü insanın

Destekleyip sözünü savunmuş;

Birisi doğruyu söylese,

Kin tutup, unutmayan.

Hırsızlık yapsa, övüyor.

Kötülük yapsa, destekliyor –

Bu bir polat kılıçtır,

Kutu dibinde yatmayan,

İlim yolunu kaç kere söylesen de,

Gönlüne girip yatmamış.

Cart curt eden bu zaman –

Çeşitli fitne kaplamış;

Yiğit olana iftira çok

Başını kollamayana;

İyi çocuk nerede var

Ana sütünü hak eden?

Kötü çocuk ilde çok

‘’E’’ desen, ‘’me’’ diye kandıran.

‘’Er azmaz.” – diye bir söz var –

Kendi aklını koruyan.

 

 

* * *

Ölmeden önce yiğitler

Ahiret işini halledin!

Devlet verse Tanrı’n,

Cami yaptırsana!

Vaadine sadık ol!

Söylediklerimden ibret al:

Dünya işini bıraktıktan sonra,

Ahiret işini hallet!

Kaynayıp duran günler var

Yılan, akrep, karınca!

Elinden ne gelirse, örnek ver -

Ölünce, kalsın bir nüsha!

Saadet bitse bile ozan ol.

Kalma oturup, Bedirşa!

Dik gözünü yükseğe,

Başını öne eğme!

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer